ازکسي که دوستش داري ساده دست نکش

 شايد ديگه هيچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشي

 از کسي هم که دوستت داره بي تفاوت عبورنکن

چون شايد هيچ وقت هيچ کس تورو مثل اون دوست نداشته باشه

بيشتر از آنچه تصور كنى خيانت ديده ام

          بر لبانت لبخند وصد هزار پرى كنيزت باشند.

دوشون تاریکن و تاریکیه با تو ماه رو همه جا می بینم حتی خورشید و شب رو می بینم بی تو این دنیا

که تو چنگ منه دیگه چنگی به دلم نمی زنه میدونستی پیش تو گیره دلم می دونستی بری می میره

دلم.دارم از این همه گریه آب می شم رو سر دنیا دارم خراب می شم خیلی مآیوسه دلم یه کاری کن

داره می پوسه دلم یه کاری کن. غم و غصه شده حق دل من به همینا مستحق دل من دلی که بی تو

 بتونه دل باشه به خدا بهتره زیر گل باشه.

خاکم نکنید بهش بگید حالا که مردم تو این جشن خشک و خالی اونو به خدا سپردم بعد رفتن من اونو

تنهاش نزارین روی سنگ قبرم آینه و شمدون بزارین می بینی چی شد عشق من عاشق تو مرد.

وقتی که رفت و منو از یاد برد هر چی که داشتم همرو باد برد تو کنج ازلت خودم نشستم هر چی که آینه

 بود زدم شکستم.زخم زبونارو به جون خریدم از همه حتی از خودم بریدم چه عشق ناروایی چه درد بی

 دوایی چه زخم نا تمومی چه سرنوشت شومی. با تو ام ای که آبرومو بردی کشتی منو اما خودت نمردی

 مثل یه کابوس اومدی و رفتی آتیش به زندگیم زدیو رفتی رفتیو من موندمو خاکسترم بلای تو کاش

نمیومد سرم مثل یه کابوس اومدیو رفتی آتیش به زندگیم زدیو رفتی.

یادته با هم بودیم چه خوش بودیم؟؟؟ یادته با هم بودیم سختی ها برامون اهمیت نداشت؟؟؟

یادته شبا خیره به ماه بودیم ماه برامون خیلی زیبا بود.یادته میگفتیم ما تو تا ماه داریم هر دوتامونم ماه

هم دیگه بودیم. اما من الان همون یه دونه ماهم ندارم دیگه بی تو نمیتونم اونو نگاه کنم.

یادته گفتی بهم دوستم داری؟؟؟ یادته گفتی اول خدا بعدش تو؟؟؟ یادته گفتی بهم فقط مرگ می تونه

مارو جدا کنه؟؟؟ یادته التماسم می کردی عاجزانه که یه وقت تنهات نزارم؟؟؟ حالا چی شده مارو تحویل

 نمی گیری فکر کردی تو عرش کبریایی؟؟؟ بعد جور دلمو شکستی اما بدون خدا جوابت رو می ده من

هیچ وقت نمی بخشمت.خدا جوابت رو می ده....

من هنوز جوونم اما غم عشقت پیرم کرد.

همه رفتند کسی با ما نموندش کسی خط دل مارو نخوندش

همه رفتند ولی این دل مارو همون که فکر نمی کردیم سوزوندش.

چه آسان بر نگاهت دل سپردم

 بله يک باره دلم را گم نمودم

 ميان حرفهاى پوچ مردم

 تو را هر لحظه در قلبم سپردم

چه آسان تو مرا از ياد بردى

 نگاهم را پر از اندوه کردى

 چه بيخود من تلاش پوچ کردم

 ندانستم که بيخود پل شکستم

 تمام آرزوهاى دلم را

 به يک باره به دست باد دادم

 فرزندش در آتش گرفتار شده بودند. شيوانا و بقيه اهالي براي كمك و

خاموش كردن آتش به سوي خانه شتافتند. وقتي به كلبه در حال سوختن

رسيدند و جمعيت براي خاموش كردن آتش به جستجوي آب و خاك برخاستند

 شيوانا متوجه جواني شد كه بي تفاوت مقابل كلبه نشسته است و با لبخند

 به شعله هاي آتش نگاه مي كند.. شيوانا با تعجب به سمت جوان رفت و از

او پرسيد:" چرا بيكار نشسته اي و به كمك ساكنين كلبه نرفته اي!؟"

جوان لبخندي زد و گفت:" من اولين خواستگار اين زني هستم كه در آتش گير

 افتاده است. او و خانواده اش مرا به خاطر اينكه فقير بودم نپذيرفتند و عشق

 پاك و صادقم را قبول نكردند. در تمام اين سالها آرزو مي كردم كه كائنات

تقاص آتش دلم را از اين خانواده و از اين زن بگيرد. و اكنون آن زمان فرا رسيده

 است."

شيوانا پوزخندي زد و گفت:" عشق تو عشق پاك و صادق نبوده است.

عشق پاك هميشه پاك مي ماند! حتي اگر معشوق چهره عاشق را به لجن

بمالد و هزاران بي مهري در حق او روا سازد.

 بردار و از اين منطقه دور شو!"

اشك بر چشمان جوان سرازير شد. از جا برخاست. لباس هاي خود را خيس

كرد و شجاعانه خود را به داخل كلبه سوزان انداخت. بدنبال او بقيه شاگردان

 شيوانا نيز جرات يافتند و خود را خيس كردند و به داخل آتش پريدند و ساكنين

 كلبه را نجات دادند. در جريان نجات بخشي از بازوي دست راست جوان

 سوخت و آسيب ديد. اما هيچكس از بين نرفت.

روز بعد جوان به درب مدرسه شيوانا آمد و از شيوانا خواست تا او را به

شاگردي بپذيرد و به او بصيرت و معرفت درس دهد. شيوانا نگاهي به دست

 آسيب ديده جوان انداخت و تبسمي كرد و خطاب به بقيه شاگردان گفت:"

نام اين شاگرد جديد "معناي دوم عشق" است. حرمت او را حفظ كنيد كه از

اين به بعد بركت اين مدرسه اوست.

اولين كسی كه عاشقش ميشی دلتو مي شكونه و ميره

 
دومين كسی رو كه ميای دوست داشته باشی و از تجربه قبلی استفاده

كنی دلتو بدتر مي شكنه و ميزاره ميره